Make your own free website on Tripod.com
Comune di Carugate

Comune di Carugate

La maloficiala paŻo de Carugate en la Web STATISTIKOJ: Le statistiche di questa pagina (solo in spagnolo)
Italiano - English - FranÁais - Deutsch - EspaŮol - PortuguÍs - Esperanto

Historio de Carugate

En la historia fako de la Komunuma Arkivo estas konservis dokumenton de komunuman funkciulon (de 1922) titolis "Il Comune di Carugate, cenni storici per la concessione dello stemma comunale" ("La Carugate Komunumo, historia informaŽo por la kreo de la komunuma armorio"). Ekkuras de tiu dokumento ni tentos fari rapida okulo al historiaj faktoj ke interesas al la nia urbo.
La antikva vilaŻo de Carugate estis citas por la unua fojo en la diplomo kun ke, la 22 Februaro 1045, en Augusta, ReŻo Enrico III da Germanio konfirmis al favoro da la monašoj da Milano tutoj la bonej ke la Arceepiskopo Ariberto di Intimiano havis potslasis al ili.
Proksimume la fino da la XI centjaro en Sant'Ambrogio, inter Brugherio kaj Carugate, estis fundis monašejo de la Benettine titolis al Sant'Ambrogio.
En la lasta centjaro estis malkaÔis sur la arko da pordeto da la malnova monašejo skribo de 1098 ke sekundo la Dozio indikas la dato de fondaŽo de la monašejo.
Sekundo la Giulini la monašinoj de Sant'Ambrogio di Carugate, en 1362, estis unuigis al la Umiliate di Santa Caterina in Borgo Rancate for Porta Nuova di Milano kaj poste ili estis Żiris al Santa Caterina alla Chiesa (1539).
Preter al la malnova monašejo supre citis, ekde malnovaj tempoj, Carugate havis en Żia teritorio du eklezioj: tiu de Sant'Andrea kaj tiu de Santa Maria.
LaŲlonge multaj jaroj Carugate estis regis de feŲdo. De dokumento de 3 Majo 1392 konfirmis ke Carugate apude aliaj grundoj (Pessano, Santa Maria alla Molgora, Cascine Valera e Bornago) estis liveris al Ettore, filo de BernabÚ Visconti kaj la liaj posteuloj de tutaj seksoj.
La filo de la Duko de Milano Gian Galeazzo Visconti, Gianmaria, akiris de la lia kuzino, Donnina Visconti, la regado de la kastelo de Pessano kaj kelkaj malmoveblaj bonoj al Valera, Santa Maria alla Molgora, Bornago kaj Carugate.
En 1530 per fiskal motivoj estis efektivigis la unua "census" kaj "priskiboj" de Carugate.
En 1575, sekundo skribo en Ghirlanda domo, pasis per Carugate ReŻo Enrico III de AngoulŤme, reŻo de Francio kiam li estis reiris de Polio, kie li havis lasis la regno per fariŻi la ReŻo de Francio.
En la fino de XVIII centjaro la vilaŻo de Carugate apude Cassina Imperiale estis infeŲdis de Hispano Gubernio al la Grafino Aurelia Besozzi per 45 lire per fajro (familio) kaj 100 lire per Óiu 3 de feŲda rento. La totala estis 3710 lire: la posedaŽo komencis en 1 Aprilo 1691.
La dua duono de la XVIII centjaro vidis amasa kresko de Carugate ke alveni al la 756 loŻantoj.

Un'importante rilevazione statistica fý voluta dal Governo Austriaco. Il censimento partito nel 1770 e terminato nel 1784 vede uno stabilizzarsi degli abitanti di Carugate intorno alle 670 anime con delle punte massime per anno di 756 (1782).
Non del tutto attendibili questi dati vennero nuovamente aggiornati nel 1802 quando gli abitanti risultarono essere 997.
Con l'aumento della popolazione si rese necessario l'ampliamento della Chiesa parrocchiale alla qual cosa si provvide con un lascito del sacerdote Antonio Conti pari a 6000 lire e con un contributo del conte Giulini: alla fine dei lavori si sfondÚ comunque il tetto di spesa preventivato.
Nť seguž una diatriba con la direzione generale di contabilitŗ risolta alla fine nel 1824.
Nel 1812 la popolazione salž a 1.200 abitanti, nel 1854 si salž a 1.500, nel 1857 a 1.632, nel 1862 a 1.732, a 1.794 nel 1865, nel 1991 (ultimo censimento) a 10.811.


Copyright (C) 1998 Tiago Tresoldi